سایت گل یخ

دشت‌هایی چه فراخ!

کوه‌هایی چه بلند

در گلستانه چه بوی علفی می‌آمد!

من در این آبادی، پی چیزی می‌گشتم:

پی خوابی شاید،

پی نوری، ریگی، لبخندی.

توی دنــــــیــا

دوتا نا بیــنا میشناسم

یکی تو که هیچ وقت عشقم رو ندیدی

یکی من که کسی جز تو ندیدم…

چشمهای تــو ، یک مرضِ مسری دارند

هربار نگاه می کنم …

تب می کند ، وجودم …

آنقدر پیش این و آن از خوبی هایت تعریف کرده بودم

که وقتی سراغت را می گیرند …

شرم دارم بگویم تنهایم گذاشت…

داغونی ام از آنجا شروع شد که فهمیدم …

از میان این همه “بود”من در آرزوی یکی ام که ” نبود “

جز حروف نام تو

تمام حرف ها

اضافه اند …

کاش می دانستم این سرنوشت را چه کسی برایم بافته…

آن وقت به او می گفتم یقه را آنقدر تنگ بافته ا

شراب هم …

به مستی ام حسادت می کند…

آنگاه که خمار یک لحظه…

دیدن تو می شوم…

دلتنگی های من به تو رفته اند…

آرام می آیند در سینه می نشینند..

دیگر نمیروند…

بگذار سرنوشت

هر راهی را که میخواهد برود،

ما راهمان جداست…

این ابرها

تا میتوانند ببارند

ما چترمان خداست…